Terug naar alle voorbeelden

Niet de enige die door de bomen het bos niet meer ziet

We zijn op bezoek bij de familie Vreeling-Kaper. De familie (moeder Marijke, vader Ronald, kinderen Floortje, Suze en Jules) bewoont een tussenwoning aan de Lawickse Allee. In makelaarstaal een karakteristieke herenwoning uit 1908 met een gemeentelijk monumentale status. Dat laatste maakt het energieneutraal maken van de woning niet eenvoudig, omdat er binnen gemeentes strenge regels verbonden zijn aan de verbouw van of onderhoud aan monumenten. Daar loopt deze familie dan ook tegenaan. En dat werkt niet altijd even motiverend…

Een energieneutrale woning, waarom?

Biologisch wonen, leven en eten is voor ons vanzelfsprekend. Toen wij dit huis twee jaar geleden kochten besloten we dan ook al snel dat we vanuit diezelfde inslag wilden gaan verbouwen. We vonden toen dat we het huis voor een goede prijs hadden gekocht en het was voor ons logisch dat we het geld wat we voor onszelf bespaard hadden in het verduurzamen van onze nieuwe woning gingen steken.

Je zegt: ‘we vonden toen dat we het huis voor een goede prijs hadden gekocht’, kan ik daaruit opmaken dat je dat nu niet meer zo ziet?

Ja en nee, en dat zal ik uitleggen. Voordat we in dit huis trokken had het het op één na slechtste energielabel, nu hebben we label A. Dat komt doordat we een fiks aantal dure maatregelen doorgevoerd hebben zoals lage temperatuurverwarming, isolatie van het hele huis en zonnecollectoren op het dak. In totaal hebben we meer dan twee ton besteed aan de verbouwing, waarvan een substantieel deel aan verduurzamen. Onlangs heb ik daarom de makelaar de waarde van het huis opnieuw laten bepalen, maar energiezuinigheid speelt maar een heel kleine rol in de taxatie; het lijkt erop dat de waarde slechts met een ton is gestegen. Dus zo bezien hebben we op dit moment een ton verlies geleden. En dan vraag je je, zeker in de huidige woningmarkt, toch even af of je de juiste afwegingen hebt gemaakt. Wij willen de kosten van dit huis ook in de toekomst behapbaar houden. Door de maatregelen verbruiken we in dit huis in vergelijking met de buurwoningen nu de helft minder energie, we zitten nu bijvoorbeeld op 2200 kuub gas. En onze woning is nu heel behaaglijk en je hoort bijna geen geluiden van buitenaf. En dat zijn comfortzaken die natuurlijk niet in geld uit te drukken zijn. Dus uiteindelijk vinden we dat het het toch wel allemaal waard is geweest.

En wat moeten jullie nu nog doen om helemaal energieneutraal te worden?

Er moet nog iets gedaan worden met ventilatie en warmteterugwinning. Daarnaast denken we dat we nog een pelletkachel nodig hebben en er moeten nog zonnepanelen op het dak geplaatst worden. Maar dat is niet zo moeilijk, het leidingnetwerk ligt er al. Qua financiën gaat dat, schatten we, nog een euro of tienduizend kosten, en dat denken we wel in twee jaar te kunnen bekostigen. Dus we hopen binnen de coalitielooptijd energieneutraal te zijn. Maar dat hangt ook af van onze inkomsten en hoeveel we kunnen sparen. We merken wel dat de laatste loodjes het zwaarst wegen. We hebben al zoveel geld geïnvesteerd dat onze bereidheid tot financiering wel wat is afgenomen. Dat wordt mede veroorzaakt door de niet altijd stimulerende regelgeving vanuit de gemeente. Want als het aan monumentenzorg ligt mogen we erg weinig vernieuwends toepassen. Dat was dan ook één van de redenen waarom ik in de coalitie ben gaan zitten.

Vertel?

We wilden graag een signaal afgeven aan de gemeente, dat de gemeente iets moet doen met mensen met een huis zoals wij. Wij hebben de ambitie om een monumentaal pand voor de toekomst te behouden, hier tijd en geld aan te besteden én om een energieneutraal huis te krijgen, en dat verhoudt zich niet helemaal tot allerlei regelgeving omtrent monumentale panden. Dat is heel frustrerend. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat straks niemand meer in een monumentaal pand wil wonen omdat de stookkosten zo hoog zijn en de gemeente het niet goed vindt om het pand te verbouwen vanwege de monumentale status? Wat we verder de meerwaarde vinden van de coalitie is dat je hoort dat je niet de enige bent die door de bomen het bos niet meer ziet. We delen met elkaar onze problemen en het is goed om samen te brainstormen wat mogelijke oplossingen kunnen zijn. Een steuntje in de rug zeg maar.

Tot slot, leeft energieneutraal wonen in Wageningen ook buiten de coalitie?

Dat wel, maar het kan nog veel meer gaan leven. We denken dat het met name onwetendheid bij mensen is die ervoor zorgt dat ze niks met duurzame maatregelen doen. Wij hebben zelf bijvoorbeeld laatst een infraroodcamera van de gemeente bij onze ramen gehad, als je dan ziet hoeveel tocht er door het raam heen gaat, dan is dat gelijk een stimulans om de isolatiewaarde van het glas te verbeteren. Op die manier denken we dat er nog veel mensen te winnen zijn voor de coalitie. Als ze de getallen kennen en zien wat het oplevert. En als ze een bezoekje aan dit huis brengen en merken hoe behaaglijk en geluidsstil het hier is. Wat ons dan ook opvalt, is dat hier in Wageningen onlangs aan de Generaal Foulkesweg huizen met ronde daken zijn geplaatst. Dat is mooi, maar niet zo handig, hoe kunnen daar ooit zonnepanelen op de daken komen? En dan merk je toch wel weer dat er door bedrijven en gemeente verschillend wordt gedacht over energieneutraal wonen hier in Wageningen.

Eerder dit jaar deed de familie Vreeling – Kaper ook al haar verhaal in de Gelderlander. Lees dit verhaal hier.