Terug naar alle voorbeelden

Je bent met je huis een proefkonijn

We zijn op bezoek bij Monique de Bie. Samen met man Erik Soeteman en zoons Guido (20) en Ruben (17) bewoont zij een hoekwoning in een rijtje van vier aan de Hazekamp, bouwjaar 1991. Voor Monique is bewust omgaan met energie al jaren een vanzelfsprekendheid. In het dagelijks leven is Monique meubelmaker. Daarnaast werkt ze parttime bij Buys en Ko. Een, hoe kan het ook anders, natuurvoedingswinkel. In haar vrije tijd zet Monique zich in voor Transition Town, een netwerk van bevlogen vrijwilligers die steden, dorpen of buurten proberen te stimuleren om over te gaan op duurzame energie.

Een energieneutrale woning, waarom?

Oog voor milieu en duurzame energie heb ik altijd al gehad. Niet voor niets heb ik ooit Milieukunde gestudeerd. Voor veel mensen is klimaat en milieu een ver-van-hun-bed-show, maar dat is niet zo. Je kunt zelf heel concreet je steentje bijdragen. In onze vorige woning was dat wel lastig moet ik toegeven. We hadden een huurwoning en dan kun je niet zomaar allemaal maatregelen doorvoeren. Ik weet nog dat ik inmiddels al meer dan tien jaar geleden aan de Woningstichting vroeg of het misschien mogelijk was om zonnepanelen te plaatsen op de woning. Daar was toen geen sprake van. En als je nu kijkt in Wageningen zie je bij steeds meer huurwoningen ook zonnepanelen verschijnen. Dus wat dat betreft zie je dat er een omslag gaande is.

Welke maatregelen heb je tot nu toe allemaal genomen?

We wonen nu vijf jaar in deze woning. Toen we in deze woning kwamen was er amper achterstallig onderhoud, maar we hebben wel het een en ander verbouwd. Er zat een garage aan het huis vast, maar we hebben geen auto en daarom hebben we die bij de huiskamer getrokken. Die hebben we dus moeten isoleren. En we hebben vloerverwarming in laten frezen. Met als voordeel dat we de ketel niet zo hoog op hoeven te stoken. Het voelt sneller behaaglijk. In het huis zat al een zonneboiler waarop de douche en wasmachine zijn aangesloten. En op het dak liggen tien zonnepanelen.

En nu zijn jullie al bijna energieneutraal?

Nou, dat niet hoor. Er moet nog wel een aantal dingen gebeuren voor we op de nul zitten en niet meer afhankelijk zijn van energieleveranciers. Sommige maatregelen zijn relatief klein en gemakkelijk gedaan, andere gaan meer tijd kosten en zijn op dit moment niet financieel haalbaar voor ons. In de ruiten bijvoorbeeld moet driedubbel glas geplaatst worden. Maar dat kan niet zonder de kozijnen te vervangen. Daar hikken we wel tegenaan, want eigenlijk zijn de kozijnen nog gewoon goed en het is een dure investering. Verder willen we nog thermoskussens in de kruipruimte plaatsen en de spouw na-isoleren met isolatieparels. Ook willen we een ventialitiesysteem met warmtewisselaar en warmtepomp. Waarschijnlijk gaat het ons dan ook niet lukken om binnen de looptijd van de coalitie (2011-2014) volledig energieneutraal te worden. Maar de ambitie om dat in de toekomst wel te worden hebben we zeker.

Waarom heb je je bij de coalitie aangesloten?

Omdat ik zelf ook niet alles weet. Het is dan fijn om met medepioniers ervaringen en kennis uit te wisselen. Je bent toch allemaal een soort van proefkonijn met je huis. Wat ons huis lastig te verduurzamen maakt, is dat het houtskeletbouw is. De binnenkant van ons huis is dus van hout, en daaromheen zijn bakstenen aangebracht. Niet veel huizen zijn op deze manier gebouwd. Of de standaard duurzame maatregelen werken bij ons huis is daarom maar de vraag.

En die kennis is er binnen de coalitie wel?

Dat weet ik niet zo goed. Het is heel waardevol om de ervaringen van anderen te horen, het is fijn om samen met andere pioniers te zijn. Maar of de kennis er echt is wat betreft specifieke huizen zoals die van ons, daar twijfel ik soms aan. Maar dat is ook wel logisch, één van de doelen van de coalitie is kennisopbouw. De kennis moet gewoon nog groeien.

Als je je buurtgenoten moet overtuigen om hun woning energieneutraal te maken, wat zou je dan zeggen?

Ik denk dat ik dan toch de lagere energiekosten en het verhoogde comfort zou benadrukken. Ik ben er toch wel achter gekomen in de loop der jaren dat veel mensen niet zo begaan met milieu en duurzaamheid zijn als ik. Mensen willen vaak alleen aan iets meedoen als het ze wat oplevert. Dus ja, met ‘what’s in it for me’ argumenten denk ik dat er nog wel een grote groep mensen over te halen is. Want dat de groep nog moet groeien in Wageningen is duidelijk.

Lees ook Monique’s verhaal in De Gelderlander.